خدا ( ص ) براى تو نشانه‌هايى است كه تو را به زشتىها و عيب‌هاى دنيا راهنماست ؛ چه او با نزديكان خويش گرسنه به سر مىبرد و با منزلتى بزرگ كه داشت ، زشتىهاى دنيا از ديدهء او فروماند و آن را خوار شمرد . پس نگرنده با خرد خويش بنگرد كه : آيا خدا ، محمّد ( ص ) را به داشتن چنين صفت‌ها اكرام فرمود ، يا او را خوار نمود ؟ اگر بگويد : او را خوار كرد ، دروغ گفته است و بهتانى بزرگ آورده است ؛ پس بايستى بگويد : خدا او را اكرام كرد ، پس بداند كه خدا كسى را خوار شمرد كه دنيا را براى وى گستريد و آن را از كسى كه نزديك‌تر از همه به دو است ، درنورديد . پس آن كه خواهد ، بايد پيامبر خدا ( ص ) را پيروى كند و بر پى او رود و پاى بر جاى پاى او نهد و گرنه از تباهى ايمن نبود ، كه همانا خدا محمد ( ص ) را براى قيامت ، و مژده دهنده به بهشت و ترساننده از عقوبت نشانه‌اى ساخت . از دنيا برون رفت و از نعمت آن سير نخورد ؛ به آخرت درشد و گناهى با خود نبرد ؛ سنگى بر سنگى ننهاد تا جهان را ترك گفت و دعوت پروردگارش را پذيرفت . پس چه بزرگ است منّتى كه خدا بر ما نهاده ، و چنين نعمتى به ما داده ! پيشروى كه بايد او را پيروى كنيم و پيشوايى كه پا بر جاى پاى او نهيم . به خدا كه اين جامهء پشمين خود را چندان پينه كردم كه از هر پينه‌كننده شرمسارى بردم ؛ يكى به من گفت : آن را دور نمىافكنى ؟ گفتم : از من دور شو كه : زر كامل عيار از بوته بىغش چهره افروزد * دل صاحب نظر را سرخ ، روز امتحان بينى . « 1 » هدف آن دسته از غير مسلمانان كه به تاريخ زندگانى و سيره پيغمبر اسلام ( ص ) پرداخته‌اند كه البته شمارشان اندك نيست ؛ معرفى و بلكه تحريف ، و نماياندن سيمايى مه‌آلود و غير حقيقى از شخصيت رسول خدا ( ص ) بوده است . در اين باره نمىتوان جانب احتياط را وانهاد و همگان را با يك ديده نگريست . همان گونه كه در ميان پيروان مسلمان حضرت ، كسانى راه به خطا

--> ( 1 ) . نهج البلاغه ، خطبه 160 ؛ ترجمهء دكتر سيد جعفر شهيدى ، 161 - 163 .